कान
© मंगेश पंचाक्षरी, नासिक. एकदा आम्ही आमच्या 'तरुण, सुंदर' मेहुणीला विचारलं "आपल्याला कान नसते तर काय झालं असतं?" त्यावर ती म्हणाली "आपल्याला नीट दिसलं नसतं!" आम्ही विचारलं "का बुवा असं?" तर ती म्हणाली "कान नसतील तर चष्मा कसा घालणार?" हे उत्तर ऐकून आमचे 'कान' लाल झाले. मुळात आम्ही मेहुणीच्या ' कानात' काय बोलतो याची बायकोला 'कानोकानी' खबर लागू देत नाही. ही नवीन पिढी 'काना'मागून येऊन तिखट होऊ पहाते आहे असं आमच्या सौ चं मत आहे. एकतर आपल्या पिढीचं काही 'ऐकून' घेण्याच्या मनस्थितीत ही पुढची पिढी नाही. आमच्या लहानपणी आमचं काही चुकलं की आम्हाला शाळेत 'कान' धरून उभे करायचे. त्यात मुख्याध्यापक सर आलेच तर तेही आमचा 'कान' पिळून जायचे. वर्गातली टारगट मुलं आमच्या 'काना'खाली आवाज काढायचे. आमचे मार्क बघून वडील आमच्या 'कान'फटात ठेऊन द्यायचे. अभ्यास कर असं आमची आई आमच्या 'कानी'कपाळी ओरडायची. उरलं सुरलं आमचं प्रगती(?) पुस्तक बघून आमचे नातेवाईकही आमची 'कान'उघाडणी...